#FFFFFF
  

عشق يعني.....

عشق يعني سرزمين پاك من عشق يعني لحظه بيداد من عشق يعني   ليلي و مجنون شدن عشق يعني وامق و عذرا شدن عشق يعني مسجد  الاقصي من عشق يعني كودك فرداي من عشق يعني كلبه دل ساختن در قمار زندگي جان باختن عشق يعني چشمهاي پر ز خون درد و غم يكجا بهم آميختن عشق يعني دردهاي بيشمار گريه كردن, سوختن, افروختن عشق يعني كعبه اسرار من عشق يعني مخزن الاسرار من

#FFFFFF

 بی   تو    یادم    همه  خاطر   هاست   نفس   و    یاد    من    آن   ثانیهاست

 

---

بوی تنت بوی همان بهار ماست     بی تو ای بهاره من نفس کجاست؟

---

من همان غلام شبهای تو هستم    ز نگاه عاشقان شبانه مهتاب تو هستم 

---

تو همان درخت سرو  باوری       ز  نگاه خسته ام بهار فردای  منی 

---

کاش می شد دوباره یادم بکنی         تو غروب  چشم من طلوع کنی

---

 من  نیازم   به   سحر  دیدن  تو       ز نگاه   چشم خود قامت تو

   شب هم آبی است

   ديروز وقتی به آسمان نگاه می کردم بی اختيار به ياد تو افتادم. شايد به اين دليل که رنگ آسمان را مال تو مي دانم.

   ديروز هر شعری سروده شد برای تو بود و هر پرستويی که بال کشيد به عشق تو بود.

  حالا تو سلطان قلب های خسته ای هستی که روزها و شب ها با تپش    ناموزون خودبه يادت بی قراری کردند. شايد از آن قلب ها تا آسمان راهی نباشد. آسمان پشت قلب های آبی است.

خوب نگاه کن چه می بينی؟

   خورشيد هم می خندد. او هم دلش می خواهد اضافه کاری کند و شب ها هم در آسمان بماند و از آبی بودن آسمان لذت ببرد.

  حالا ديگر هيچ ابری به خود جرات نمی دهد در آسمان پديدار شود و چشم انداز زيبای ما را خراب کند.

حالا شاپرک های خسته با بال های نازک خود همچون عقاب های  تيزپرواز در لايتناهی آسمان پر می کشند و آنقدر بالا می روند تا آبی بودن آن را با تمام وجود حس کنند.

اين است يک دنيای دوست داشتنی، دنيايی که آبی آبی است

  

بنام معبود بهار و پاییز و عشق و دلبستگی
از كجا شروع كنم ؟  

براي گفتن داستاني كه نهايت بزرگي عشق را نشان مي دهد
داستاني شيرين از عشق كه عمرش زياد نيست ولي عمق اش زياد است.
حقيقتي ساده درباره عشقي كه او به من هديه داد
ازكجا شروع كنم ؟
" با اولين سلامش "  

معناي جديدي به جهان پوچ من داد .  

كه در آن هيچ تكرار و علاقه ديگري نبود .  

او به زندگي من پا گذاشت و آنرا شيرين كرد .  

او قلب مرا پر كرد .  

او قلب مرا توسط چيزي مخصوص پر كرد .  
 
با آواز فرشته ها * با تصوراتي حاصل از عشق و علاقه زياد  

او روح مرا با انبوهي از عشق پر كرد .  

و براي همين هر كجا كه بروم تنها نخواهم ماند .  

با وجود او چه كسي تنها خواهد ماند .  

و هر وقت در جستوجوي دستان او باشم او در كنار من است .  

چه مدت ممكن است از اين عشق گذشته باشد ؟  

آيا مي توان عشق را توسط ساعات روز اندازه گرفت ؟  

من هم اكنون هيچ جوابي ندارم اما همين قدر مي نوانم بگويم كه ..  

مي دانم به او احتياج دارم تا زماني كه ستاره ها مي درخشند
و او آنجاست
 

عشق تو برايم زيباتر از هر زيبايي و با شكوه تر از هر منظره اي ميباشد
تو دنياي ناشناخته اي هستي كه فقط من
 

آن را كشف كردم
 
به اندازه همه ي دنيا دوستت دارم
و به اندازه ي همه ي پرستشگاه ها مي پرستمت
 
و به اندازه ي تمام ستايشگران ستايشت مي كنم
 
اگر در راه عشق تو وجودم را به هزاران تكه قسمت كنند
هر تكه آن با صداي بلند فرياد ميزند
تو را دوست دارم  

اي عشق من

  به تو فکر می کنم که در فکرمی شايد اتفاق ساده مثل سايه ی من   درکنارتو

   مثل شب پرستاره ی روبه روی من در کنار تو

  امروزبا توام فردا نيزبا تو پس عاشقتم چون درخت عريان منتظر بهار

  اگر باشی خوابم را درکنار تو با تو قسمت می کنم

  حالا از آسمان خيالم صعود می کنی و تن حقيرپرزآتش عشقم را گرما

  می بخشی وبه خوابی عميق در کنارت دعوتم می کنی وادامه ی آرامش

  درکنار تو بودن بازيم ميدهد ومن خرسندم عاشقم بر تو

  تو کيستی که اين گونه دوستت دارم

  تقديم به کسی که نامش تمام معنای عشقم است‌‌ . مادررفيق تنهايی من

       

 

    مي خواهم با تو بگويم قصه مرگ عشقم را

     مي خواهم تو بداني غم شبهايم را

      مي خواهم كه تو بخواهي تن خسته و بيمارم را

    مي خواهم كه ببوسي لب تبدار مرا

     مي خواهم كه بداني عشق من رفت ز دستم

 

      بي آنكه بداند اسير چشمهايش شدم

      چشمهايي كه در آن اثري از عشق نبود

    مي خواهم كه فرياد زنم من دوست داشتم كسي را كه مرا دوست  نداشت

 

     كه گمان داشت كه روزي تو چنين خواهي كرد

    دستهايت را غريبانه زمن جدا خواهي كرد

      تو به اين سادگي مسحور كدام سحر شدي

   كه به اين راحتي از من گذر خواهي كرد

       

 

 

من گرفتار سنگيني سکوتي هستم که گويا قبل  
از هر فريادي لازم است

 سرما زده و سوز ه و پاييز فراري

 در حسرت روزهاي بهاري بق کرده قناري  

 اجاق خونه مي سوزه و سرده ببين سرما چه  
کرده !  

  اي واي از اون روزي که گردونه به کام ما  
نگرده

 يخ بسته گل گلدون ها انگار

 طوفان طبيعت رو ببين کرده چه بيداد  

 برگي ديگه نيست روي درختها سرماست فقط  
ميون حرفا

 هر چي که بوده توي طبيعت قايم کرده يکي  
ميون برفا

 در حسرت روزهاي بهاري بق کرده قناري  

 من تمام هستيم را در نبرد با سرنوشت در  
تهاجم با زمان آتش زدم کشتم من بهار عشق را ديدم ولي باور نکردم يک کلام در جزوهايم  
هيچ ننوشتم من زمقصد ها پي مقصودهاي پوچ افتادم  
.  
تا تمام خوبها رفتند و خوبي ماند در يادم من به عشق منتظر بودن همه  
                                                  صبر و قرارم رفت .  
                                         بهارم رفت .   
                              عشقم مرد .   
                                         يادم رفت   
                                          . 

 

 

  
چیزهایی که نگفتم...  
 
وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست،  
نگفتم : عزيزم اين کار را نکن !  
نگفتم : برگرد و يک بار ديگر به من فرصت بده...  
وقتی پرسيد دوستش دارم يا نه ، رويم را برگرداندم !  
حالا او رفته، و من :  
تمام چيزهايی را که نگفتم ميشنوم...  
 
نگفتم : عزيزم متاسفم ، چون من هم مقصر بودم ...  
نگفتم : اختلاف ها را کنار بگذاريم ، چون تمام آنچه ما ميخواهيم عشق و  
وفا داری و مهلت است ...  
گفتم : اگر راهت را انتخاب کرده ای ، من آن را سد نخواهم کرد !  
حالا او رفته، و من :  
تمام چيزهايی را که نگفتم ميشنوم...  
 
او را در آغوش نگرفتم و اشک هايش را پاک نکردم.  
نگفتم : اگر تو نباشی ، زندگی ام بی معنی خواهد بود...  
 
فکر میکردم از تمام آن بازیها خلاص خواهم شد...  
اما حالا تنها کاری که میکنم :  
گوش دادن به تمام آن چیزهایی است که نگفتم !  
 
نگفتم : بارانی ات را در آر ، قهوه درست میکنم و با هم حرف میزنیم...   
نگفتم : جاده بیرون خانه طولانی و خلوت و بی انتهاست ...  
گفتم : خدا نگهدار ، موفق باشی، خدا به همراهت ...  
 
او رفت و مرا تنها گذاشت، تا با تمام چیزهایی که نگفتم زندگی کنم ... او  رفت  
 
و مرا تنها گذاشت، تا با تمام  
 
چیزهایی که نگفتم زندگی کنم

   اگه عاشقي يه درده 

                          چه كسي درد نديده

    تو بگو كدوم عاشق

                          رنج دوري نكشيده

    اگه عاشقي يه گناهه

                          ما همه غرق گناهيم

   ميون اين همه آدم

                          يه غريب و يه تنهاييم

                                      

   براي تو دلتنگم كاش مي توانستم تو را از ماوراي اين دنيا بيابم

    كجايي مي دانم كه تو را هرگز نخواهم داشت

    مي دانم كه غم تنهايي عذاب لحظه هاي عمرم خواهد شد

    بي تو با خاطره هايت چكنم

                                      

    گرچه براي دنيا تو يك نفري

    ولي براي من تو يك دنيايي

                                     

    از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

     رفتم از زي تو اما عقب سر نگران

     ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما كردي

      تو بمان و دگران واي به حال دگران

    

     كاش وقتي دوست داشتنت را به من مي آموختي فراموش كردنت    رانيز به من يادمي دادي

 

   به خاطر تو دنيا را زير پايم له كردم و تو چه آسان به خاطر هيچ و  پوچ مرا زير پايت له كردي